Nummerke 3

“Da’s gedurfd” “Moedig zeg!” “Was het gepland?” … Dit is de gemiddelde reactie van onze beslissing er een derde kindje bij te maken. Natuurlijk weten wij ook dat het er niet makkelijker op wordt. Maar excuseer, ik wist niet dat je per definitie moest stoppen als je: al een meisje en een jongen hebt al…

twee nul zestien

2016 zou mijn jaar worden! Zei ik exact een jaar geleden. Hoe zot is dat?! Weer een jaar voorbij… Misschien is een jaar toch iets te kort om vanalles te veranderen, niet? 🙂 Laten we gewoon 2017 eraan toevoegen, want we hebben toch weer een paar zaken laten slabakken. Maar… terugkijkend op het voorbije jaar…

Aan Fleur.

Liefste Fleur, Fleuremieke, Toen ik een jaar of 6 geleden besloot dat het tijd was om mama te worden, en dit, geduldig als ik ben, metéén stante pede à la minute moest gebeuren, kon ik nooit ofte nooit weten wat dit eigenlijk inhield. Mama worden. Mama zijn. Ik ging dat klusje wel eventjes klaren, stoer…

Donderdag mamadag.

Donderdag is mijn dag. Om de kindjes van school te halen bedoel ik dan. We hebben een heel systeem dat eigenlijk geen systeem is, waardoor we er toch voor zorgen dat de kinderen zo weinig mogelijk in de nabewaking hoeven te zitten. Niet dat ik iets tegen nabewaking heb, hoor, maar de schooldagen eisen al…

The Holiday – the part where the kids are… still kids!

Ondertussen zijn we terug thuis en zijn de eerste frietjes van de frituur al achter de kiezen. Uiteraard niet omdat ik er zin in had, maar wel omdat we te moe waren om nog iets anders klaar te maken. 🙂  We zijn toch weer een 24 uur onderweg geweest, van hotel tot thuis, en dat kruipt…

Gewoon omdat ik ze zo graag zie.

En toch, zo gewoon is dat eigenlijk niet. Kinderen. Sinds ze er zijn, ben ik toch een pak emotioneler geworden. Niet dat mijn man dat zou geloven, want het is hij die als eerste een traan wegpinkt bij een schoon muziekske ofzo. Hetgeen ik ervaar, is dat alle berichten die met het leed van kinderen…

Over gras en dat het wel eens kan verkleuren.

Een tijdje geleden vroeg iemand me welke eigenschappen ik bij mezelf bewonder. Ja zat ik daar meteen te schuifelen en na te denken en niks bijzonders te weten. Toen werd gevraagd welke eigenschappen mijn man zo leuk vindt bij mij. Nog meer gefrons en wat gehakkel… Laten we zeggen dat ik niet meteen een tweede…

’t Is nog ni gedaan met zagen.

  Ik was vorige keer nog niet helemaal klaar met mijn verhaal.  Dus hier het vervolg; Subtitel: Waarom ik een weekje alleen op reis ben. Voilà, daar zeg ik het. Helemaal alleen. En ja, mensen, er is een hele goede reden voor, al kon of wou ik dat een tijd geleden niet met volle goesting…

Ik zal eens iets zeggen seh.

Verantwoording. Voor zowat alles ik beslis te doen. Of niet te doen. Zo voelt het. Awel ik zal eens iets zeggen seh. Ik ben een goeie mama. Ik ben een goeie mama: ondanks dat ik vaker sneakers aan heb dan een hakkenschoen ondanks dat ik een tattoo heb ondanks dat ik er stiekem nog wil…

Zo van die dagen…

  Er zijn zo van die dagen Weet je Zo van die dagen Je weet het niet   De eerste wakkere seconde En je voelt Dit is zo’n dag Waarop je neen denkt maar ja doet   Omdat het moet?   Je doet mascara en een glimlach op Oplos-koffie Maar je nagellak bladdert af En niemand…

2015, ’t is gebeurd.

Amai! ’t Was me een jaar wel! Van alles gebeurd, ook van alles niet gebeurd… Zo gaat dat zeker. Mijn voornemens zijn deels waargemaakt, maar ik geef toe dat het allemaal niet zo vlotjes is verlopen als gepland. Zo waren er daar mijn ambities om mijn buikkwab om te toveren tot iets onzichtbaars, met daaronder…

IK KAN HET WEL VERDOEME!

We zijn ondertussen iets meer dan een jaar bezig met deze blog. Ja, dat wil ook zeggen dat het ondertussen van 3+4 is… Jep, 34 jaar en alweer een stukje volwassener. Of dat zou toch moeten. Ik heb mezelf afgelopen jaar op sommige vlakken best wel ingezet en een paar vooropgestelde doelen bereikt. Sporten, een…